میخواهم برایت بنویسم از تو

از تو که برایم تمام دنیایی  تمام زندگیم

من تو را نفس میکشم و عشقت را هم با

نفس هایم دم و بازدم میکنم

نمیدونم که چرا وقتی با زبان خودم برایت مینویسم هجوم

اشک هام

راه استشمام و تنفست عشقت رو برام تنگ میکنه

اما

میدونم این اشک هام مخاطبی غیر تو ندارن

میدونی چیه؟؟؟؟؟

 اعتراف میکنم: شدی بهونه ی نفس کشیدن تو دنیای خاکی ام

تنها یک خواهش: مراقب چیزایی که شکستیم و کاریش نمیشه کرد

و مراقب چیزایی که هنوزم میشه مانع شکستنشون شد باش

وای اگه کسی دست تو رو بگيره من پيش کی فرياد بزنم که زندگيمو

ازم گرفتن

اگه يه روز سرت رو شونه کسی باشه به کی بگم دارم می ميرم

اگه يه روز نگات تو نگاه کسی باشه به کی بگم که خورشيدمو گرفتن

اگه من با تو نباشم به کی بگم که نهايت عجزم.به کی بگم همه عشق

من نصيب کسی ديگه هستش وکمرم داره ميشکنه

به کی بگم هيچ کس مثل من قدرشو نمی دونه.هيچ کس مثل من

دوسش نداره 

باور کن با همه وجود سعی کردم بهت بفهمونم که /که دوستت دارم

که من بيشتر از همه قدر تو رو ميدونم

ولی عشق من يه جاده يه طرفست که می خوام تا آخرش برم حتی اگه

به مرگم ختم بشه

ديروز خيلی برات دعا کردم .خواستم تا همه درد تو رو به من بده تا

تو با هر کسی که می خوای راحت و خوشبخت بشی

ياد تو هميشه همراه منه

تو فرشته روشنی شبهای تاريک منی که از من خيلی خيلی دوری

اما

دلامون خیلی به هم نزدیکه

هرگز ...

              هرگز فراموش نمی کنم

                                              سخنانی راکه از چشمان تو شنیدم

  می گویند چشمها هرگز دروغ نمی گویند

                          اما من شیرین ترین دروغ ها را از چشمان تو شنیدم

آن هنگام که می گفتند:

                                 «دوستت دارم»

تو بزرگ بودی

           آنقدر بزرگ

                         که رویاهای من در سرزمین خیال تو

                                                             قاصدکی بیش نبود

بزرگ بودی و دست نیافتنی

                                    و من می دانستم

                                                             در دست نیافتنی ها

                                                                                                       عظمتی ست پرستیدنی..

زندگی با تو خاطره ای برای من نبود

                                         خاطره های با تو تمام زندگی من است...

              زیر نگاه پاییزی تو

                                                         من چونان برگی افتادم

                                     و از آن روز

                 زیر پای رهگذران خرد می شوم.

به خودم قول می دهم دیگر دلم برایت تنگ نشود 

قول می دهم دیگر با ترنم صدایت آسمان چشمانم بارانی نشود 

قول می دهم دیگربا تصور چهره زیبایت عاشق نی غریب

چشمانت  

نشوم

قول می دهم دیگر با خاطرات زندگی نکنم

قول می دهم دیگر به کلبه دلتنگی ات نیایم 

قول میدهم دیگر اشکهایم آبرویم را به تاراج نبرد

قول میدهم دیگر ستاره ی آرزویت را کم فروغ نکنم

قول میدهم آسمان دلم را با ستاره وجودت گل باران نکنم

قول میدهم دلم را اززیر پایت بردارم

قول میدهم دیگرآسمان ، ابراها را در روزهای دلتنگی ام نگریاند

قول میدهم دیگر نفسهایم را به عشق تو نکشم  

قول میدهم دیگر در کلبه دلم جایت ندهم

...  

ای مهربان

ای دوست

میدانم 

خوب میدانم

و خوب میدانی

رویای جاوید زندگی ام تنها تویی 

تنها روزنه ی شادی من ، خیال لحظه های زیبای با تو بودن 

است

تلخی جدایی ات ، کامم را تلخ نمی کند چرا که شیرینیه بوسه

عشقت تا ابد جاوید است

می ستایمت به خوبی و پاکی

و به عظمت عشق سوگند  

زنده ام ، تنها با یادت  

و چه شیرین است در فراغ یوسف گریستن  

بویش را از خاطرات گرفتن  

و ارام گرفتن با عطر خوش مهربانی

نازنینم  

خوب می دانم نمی توانم به هیچ کدام از قولهایم عمل کنم  

چرا که رنگین کمان آسمان زندگی ام با هفت رنگ وجود  

مهربانت رنگین شده  

پس تا زنده ام می تازم.

خيال ميکردم تمام دنيا را به دست خواهم آورد و تو مال من خواهي

شد. اما چه زود فهميدم که دير شده است و چقدر دير شده بود.

ديگر نه خودم را داشتم ، نه تو را و نه تمام دنيا را .

همه چيز را از دست داده بودم ، همه چيز.

و چقدر دنبال تمام آن چيزهايي گشتم که گم کرده بودم اما ديگر يادم

نمي آمدچه چيزهايي را گم کرده ام . حالا مات و مبهوت و حيران

نمي دانم سر از کجا دراورده ام و نمي دانم چه چيزي جاي مني را

 که گم گشته ام گرفته ست .بيا و ويران کن وجودم را .

آجرهاي سنگي بي احساس را بردار و مرا از نو بساز ، زير پايم سيمان

بريز تا از جايم تکان نخورم . جاي چشمهايم آينه اي بگذار تا من کور شوم

و تمام دنیا خودشان را ببينند. و آونگ ساعتي راپيدا کن و در دلم بگذارتا

لحظه هاي باقيمانده عمرم را به لحظه هاي فراموش شده خاطراتم پيوند

دهد. دستها، گوشها ولبانم را ... . فقط از پشت آينه ها جايي بگذار براي

اشک ريختنم تا هيچکس گريه کردنم را نبيند و باز پتک بي اعتناييت را

بردار و بر سرم بکوب ، بيل و کلنگ ات را بر دار و بشکن مرا .  نمي دانم !

 روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت

                                       زیر باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم

                                         آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

روز میلاد ، همان روز که عاشق شده بود

                                             مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

                                               عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد 

                                          پسری ساده که یک روز کبوتر شد و رفت

گاهی که دل تنگ دل تنگ می شوم شرمم می آید که

                                 بگویم دوستت دارم

زیرا نمی خواهم

                            دوست داشتن هنگام نیاز و دل تنگی را

                                                                              به تو تقدیم کنم

آری

                                 من تو را دوست دارم 

اما نه آن سان که آن علف تشنه، باران را

                                                                یا زمین خشک، ابر را

بلکه

               آن سان که رود خروشان، دریا را

                                                              و مرغک دیوانه ی پرواز،

                                          آسمان را دوست می دارد

                          من تو را را دوست دارم   

بدون نیاز، بدون آن که ذره ای بخواهم تو را تغییر یابی

                                      تو را دوست دارم

                                                 چون لایق دوست داشتنی

   چون وسیع ترینی

                                        تو را دوست دارم

                                           دشت آرزوها و خاطره های منی

فاصله‌ها آن قدرها هم مهم نیست.

                                                      من از همین فاصله نیز

        با عطر دلاویز تو مست می‌شوم،

                                                 صدای دل انگیزت را می‌شنوم،

تو را می‌بویم،

                              تو را تنفس می‌کنم و

                                                             روی زیبای تو را می‌نگرم.

و تنها این را می دانم و باور دارم که:

                                       فاصله‌ها حریف عشق نیست

از چه بنويسم؟ از آسماني که هميشه در حال عبور

است؟ يا از دلي که سوتو کور است؟ از زمين بنويسم يا

 از زمان يا از يک نگاه مهربان؟ از خاطراتي که با تو در

باران خيس شد؟ يا از غزلهايي که هيچ وقت سروده

نشد؟از چه بنويسم از نامه هاي که هيچوقت بسويت

نفرستادم ؟ يا از ترانه هاي که هرگز برايت نخواندم؟از

چتري که هرگز زير آن نايستاديم؟يا از بدرودي که هرگز بر

 زبان نياورديم؟من عاشق بياباني هستم که هرگز

قسمت نشد با هم در آن قدم بزنيم من دل بسته

درختي هستم که فرصت نشد اِسممان را رويش حک

کنيم..... من منتظر پنجرهاي هستم که عطر تو را دوباره

بمن نشان دهد....

کاش یادت نرود

شب که مي رسد به خودم وعده مي دهم که فردا صبح حتما به تو خواهم

گفت

صبح که فرا مي رسد و نمي توانم بگويم رسيدن شب را بهانه ميکنم

و باز شب مي رسد و صبحي ديگر و من هيچ وقت نمي توانم حقيقت را به

 تو بگويم

بگذار ميان شب و روز باقي بماند که چه قدردوستت دارم....

نمي دانم چرا از اين روزها دلم ميگيرد

نميدانم از چه شايد از آسمان ، شايد از زمين

اين روز ها زود تنها ميشوم زود پاييز ميشود زود باران مي آيد

اين روزها احساس ميکنم بالهايم مريض شده اند

و صداي سرفه هاشان مدام در گوشم است

اين روزها دلم ميگيرد و زود به زود هواي تورا ميکند

نمي دانم چرا

 مي دوني وقتي خدا داشت بدرقه ام مي کرد بهم چي گفت؟جايي که مي

 ري مردمي داره که مي شکننت نکنه غصه بخوري تو تنها نيستي . تو کوله

بارت عشق مي ذارم که بگذري ، قلب مي ذارم که جا بدي، اشک مي دم

که همراهيت کنه، و مرگ که بدوني بر مي گردي پيش خودم .

امشب گريه ميكنم .گريه ميكنم براي تو براي خودم براي تموم اونايي كه

خواستن گريه كنن نتونستن.

 برا ي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم

                      خواستم وبودي.امشب گريه ميكنم

                                       به وسعت دريا

                                                  به وسعت بيشه

                                                                 به وسعت دل عاشق. 

                                  براي تو...براي تو....

                                        و به پاس احترام تمام تحقيرهايي

 كه  از   ديگران   شنيدم     و      هنوز

شكست نخوردم.

                   گفت: دوستت دارم.

  اما نگفت: شاید یه روزی دوستت نداشته باشم.

                 گفت: می خوام تو بشی مال من.

   اما نگفت: ممکنه مالشو دور بندازه.

                گفت: ؟؟؟ سال منتظرم بمون.

اما نگفت: ممکنه خیلی کمتر از ؟؟؟ سال نظرش عوض بشه.

             گفت: می خوام هر دومون از اینجا بریم.

اما نگفت: ممکنه منو جا بذاره.

            گفت: تا پای گور از انتخابم پشیمون نمی شم.

اما نگفت: گورشو هر وقت بخواد می کنه.

          گفت: عاشقتم، به هر قیمتی شد به دستت میارم.

 
خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ...

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ...

خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن

بگيري ...

خيلي سخته که روز تولدت، همه بهت تبريک بگن، جز اوني که فکرمي

کني به خاطرش زنده اي

خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست

نداره ...

خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون

بگه : ديگه نمي خوامت

خيلي سخته که دوسش داشته باشي ، اما نتوني باهاش بموني ...

خيلي سخته که بخواي با آب خوردن بغضت رو بفرستي پايين ، اما يه

دفعه اشک از چشات جاري بشه ...

خيلي سخته که وقتي که رفتي تا با پول تو جيبي چند ماهت براي تولدش

کادو بخري با يکي ديگه ببينيش ...

خيلي سخته که بهت بگه دوست دارم ، اما بعداً متوجه بشي حرفش يه

(( ن )) کم داشته ...

خيلي سخته که کسي که تموم زندگيت رو به پاش ريختي،با بي رحمي

تموم تو چشمت نگاه کنه و بگه : ديگه

 دوست ندارم ...

خيلي سخته که يه عمر با خيال يه نفر زندگي کني ، اما وقتي

فهميدعاشقشي بره و پشت سرشم نگاه نکنه ...

خيلي سخته که دلت رو به کسي خوش کني که يه دلخوشي ديگه داره ...

خيلي سخته که وقتي بعد از کلي کلنجار رفتن با خودت ، مي ري که

حرف دلتو بهش بگي ، با يه معذرت خواهي

کوچيک بگه : فعلاً سرم شلوغه ...

خيلي سخته که هميشه مجبور باشي سخت ترين چيزها رو تحمل کني ...

 خيلي سخته................

              عشق من به خدا می میرم برات به خدا تنها کسم تویی

                                          تنهام نذار      ای خدا...........

  يک نفر نيست بپرسد از من

که تو از پنجره عشق چه ها مي خواهي؟

صبح تا نيمه شب منتظري

همه جا مي نگري

گاه با ماه سخن مي گويي

گاه با رهگذران،خبر گمشده اي مي جويي !

راستي گمشده ات کيست؟کجاست؟

صدفي در دريا است؟

نوري از روزنه فرداهاست

يا خدايي است که از روز ازل پنهان است؟

از جمله‌‌‍‌ دوستت دارم،دروغاي خيلي قشنگ

شخصي به همسرش ميگويد :

من عاشق تو هستم و بدون تو نميتوانم زندگي کنم.

اما اين عشق نيست گرسنگي است.

شما نميتوانيد در آن واحد هم کسي را دوست و هم بي تابانه نيازمندش

 باشيد.

عاشق واقعي کسي است که معشوق خود را آزاد ميگذارد تا خودش باشد.

 در عشق اجباري نيست .

 عشق يعني امکان انتخاب به معشوق دادن . براي انکه کسي با چيزي را

به دست آوري رهايش کن! 

تنهائی بهترین رفیقه

مبادا یادت برود

کسی هر روز تو را

به انتظار نشسته است

مبادا یادت برود شکستن دل یک انسان

از شکستن بال فرشتگان

ناگوارتر است

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

وقتی که دیگر نبود

                   من به بودنش نیازمند شدم.

                                             وقتی که دیگر رفت

                                                          من به انتظار آمدنش نشستم.

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

                                                               من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام شد..........من آغاز شدم

                           و چه سخت است تنها متولد شدن

                                                    مثل تنها زندگی کردن

                                                                    مثل تنها مردن..........

حــاضري دنـيـا رو بدي فقط يه بار نگـاش كنـي

بـخــاطـــرش داد بزني بـخـاطـرش دروغ بگــي

رو هـمه چي خط بكشي حـتـي رو بـرگ زنـدگي

وقتـي كسـي تو قـلبتــه حاضري دنيـا بد بــاشه

فقط اونـي كـه عـشقته عاشقي رو بلد باشه

قـيــد تــمــوم دنـيــا رو بخاطر اون مي زني

خيلي چيزارو ميشكني تــا دل اونــو نشـكني

وقتي كـسي تو قلبتـه يه چيزه قيمـتـي داري

ديگه به چشمت نمياد اگـرچـه ثـروتـي داري

حاضري قلبـه تو باشه پيشه چشاي اون گروو

فقــط خــــدا نكــرده بهـت يه وقـت نگـه برو

وقتي بشينه به دلت از همه دنيا مي گذري

تولــــد دوبارتــــــــه اسمشو وقتي ميبري

حاضــري جونـتـو بدي كه خار تو دستاش نره

حتي يه ذره گردو خاك تو معبـد چشـاش نـره

چه حس غريبي است

در خويش ميشکني?

خرد ميشوي?

کسي صداي شکستنت را نميشنود!

به زانو در مي ايي?

به زمين مي افتي?

اما کسي غروب غرور زندگي را در چشمانت نميبيند!

بيزاري وجودت را فرا ميگيرد?

و تو ?از هميشه تنها تر ميشوي!

و تنهايي ات بر بي کسي ات ميگريد

عاشقانه هايم را ديگر نخواهي خواند

 چشم هايم را نگران حضورت نخواهي يافت

گرمي بوسه ات التماس لب هايم نخواهد بود

 و تو نيز فراموش ميشوي

شكست غرور

ما دو تن مغرور

هر دو از هم دور

واي در من تاب دوري نيست

اي خيالت خاطر من را نوازش بار

بيش از اين در من صبوري نيست

بي تو من تنهاي تنهايم

من به ديدار تو مي آيم

شبي از شبها تو مرا گفتي : شب باش !

من که شب بودم

و شب هستم

و شب خواهم بود

شبِ شب گشتم ،

 به اميدي

که تو فانوس نظرگاه شب من باشي

 تو به اندازه تنهايي من خوشبختي...

من به اندازه زيبايي تو غمگينم...

چه اميد عبثي...

من چه دارم که تو را در خور؟

هيچ...

من چه دارم که سزاوار تو؟

هيچ...

تو چه داري؟

همه چيز...

تو چه کم داري؟

هيچ...

ميان بود و نبودش تنها يک حرف فاصله است.

و من روز و شب جريمه سنگين رفتنت را پرداختم!

و جز دل که روزي هزار بار خراش افتاده

کسي نفهميد که از باء بودنت

تا نون نبودنت فاصله تا بي نهايت بود.

گفتم چشمم، گفت پر آبش مي دار

گفتم جگرم، گفت کبابش مي دار

گفتم که دلم

گفت چه داري در دل؟

گفتم غم او،گفت نگاهش مي دار...

آنکه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت ،

در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

خواست تنهايي ما را به رخ ما بکشد،

طعنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت . . .

دوست دارم آنقدراشك بريزم كه ابرها پيش چشمم خجل شوند

 دوست دارم اسم قشنگت را روزي هزار بار بر در و ديوار بنويسم.

 بگذار از تو بگويم و از تو بنويسم بگذار دل تنگي هايم را فرياد كنم.

 دوست دارم واژه ي *دوستت دارم* را در بند بند وجودم حك كنم

 دوست دارم فرشتگان اين كلام را برايت زمزمه كنن

 عشقم اينك تو آسماني شده اي و چه خالي ست خانه بدون تو ...

 تويه آسمون دنيا هر كسي ستاره داره

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد.
و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی توست.
گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش بست.
سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.
گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.
خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت ...
های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد

خیانت تنها این نیست که شب را با دیگری بگذرانی … خیانت میتواند دروغ دوست داشتن باشد

(شکسپیر)

 خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در دست دیگری بگذاری خیانت میتواند جاری کردن اشک بردیدگان معصومی باشد( شکسپیر)

ترس از عشق، ترس از زندگی است، آنان که از عشق می گریزند، مردگانی بیش نیستند (برتراند راسل)

زندگی شیبی ست عشق سیبی ست ووای بر حال آن که درعشق پای بند نظم ترتیبی ست واما تو قرار نبود آن وقت های تو جایشان را با این وقت های من عوض کنند قرار نبود عشق هم مثل گیلاس بوسه عیدی و تعطیلات تابستان اولش قشنگ باشد قرار نبود کسی سختش باشد بگوید دوستت دارم قرار نبود کسی به هوای نشکستن دل دیگری بماند قرار نبود هرکس به هوای نشکستن دل خودش بماند قرار نبودهر چه قرار نیست باشد قرار تنها بر بی قراری بود وبس گمان نمی کنم گناه من سنگین تراز نگاه تو باشد اما یقین دارم که کودک دلت کمتراز پیش بهانه لالایی های شعرگونه ام را می گیرد مهم نیست فقط یک چیز یاد همه بماند اگر اتفاقی که نباید بیفتد افتاد تنها برایت می نویسم خودت خواستی تقصیر من نبود زیر سایه امن ترین سایه بان هستی دلواپس دلواپسی های یکدگر باشیم    هیچ کس ویرانیم را حس نکرد وسعت تنهاییم را حس نکرد در میان خنده های تلخ من گریه های پنهانیم را حس نکرد در هجوم لحظه های بی کسی درد بی کسی ماندنم را حس نکرد آن که با آغاز من مانوس بود لحظه پایانیم را حس نکرد

  کاش بودی تا دلم تنها نبود. تا اسیر غصه فردا نبود.....

من شكايت دارم از....

یادته یه روز بهم گفتی : هروقت خواستی گریه کنی برو زیر بارون که نکنه نامردی اشکاتو ببینه و بهت بخنده......

خدا حرفای منو گوش بده نامه ام رو بخون

شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم  باش

مسپرمش بهت میرم تموم تارو پودمو

خدا یه وقت نرنجونیش کسل کنی وجودمو

خدا یه وقت کسی نیاد.بدزده قلب سادشو

کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو

بهش بگه دوسش داره

خیلی بده زمونمون خداسپردمش بهت

مواظب عشقم بمون

خدا شاید این عشقی که من میگیمش تو

 نشناسی

نزدیک ترین کسم اونه خیلی دوسش دارم

 راستش

یادم نره بهت بگم عزیزترین من اونه

خودم مهم نیست، اما اون نذاری تنها بمونه

بمیرم واسه دلش گریه چقدر بهش میاد

وقتی که حرصش میگیره میگه از من بدش میاد

اما وقتی اروم میشه میبینه من بغضم گرفت

همین دیونه بازیهاش از اول چشممو گرفت

جلسه محاكمه عشق بود و قاضي عقل

و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود

یعنی فراموشي !

قلب تقاضاي عفو عشق را داشت

ولي همه اعضا با او مخالف بودند

قلب شروع كرد به طرفداري از عشق

آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي

اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي

و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد

حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟

اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض همه جلسه را

 ترك كردند

تنها عقل و قلب در جلسه مادند

عقل گفت :ديدي قلب همه از عشق بيزارند

ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از

 همه تو را آزرده

چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟

قلب ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود

و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را

 تكرار ميكند

و فقط با عشق ميتوانم يك قلب واقعي باشم

پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد

 حتي اگر نابود شوم .

  شد کوچه به کوچه جست و جو عاشق او

  شد با شب و گریه روبه رو عاشق او

   پایان حکایتم شنیدن دارد

   من عاشق او بودم و او عاشق او.................                 

و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن و براي تو گريستن ... !

اي کاش مي دانستي بدون تو مرگ گواراترين زندگيست ... !

بدون تو و به دور از دستهاي مهربانت زندگي چه تلخ و ناشکيباست ... !

چه زيباست بخاطر تو زيستن ...

ثانيه ها را با تو نفس کشيدن ... زندگي را براي تو خواستن ... !

براي با تو بودن و با تو ماندن ... براي با هم يکي شدن ... !

کاش به باور اين همه صداقت و يکرنگي مي رسيدي !

اي کاش مي دانستي مرز خواستن کجاست ...!!!!

و اي کاش مي ديدي قلبي را که فقط براي تو مي تپد

چه زيباست عاشقانه ها را براي تو سرودن ... !

                                 شکنجه می شم از خودم نمی تونم شکوه کنم 

انگاری کوه غصه ها رو سینه ی من اومده

                                          آخ داره باورم می شه خنده به ما نیومده

دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم

                                         تو روزگار بی کسی یه عمره که دربه درم

حتی صدای نفسم می گه که توی قفسم

                                        من واسه آتیش زدن یه کوله بار شب بسم

دلم گرفته آسمون یه کم منو حوصله کن

                                       نگو که از این روزگار یه خورده کمتر گله کن

منو به بازی می گیرن عقربه های ساعتم

                                      برگه ی تقویم می کنه لحظه به لحظه لعنتم

آهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

                                             نچرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تن 

آدرس یک عاشق (مهدی یه عاشق تنها)

هی فلانی!

زندگی شاید همین باشد

یک فریب ساده و کوچک

آن هم از دست عزیزی

که تو دنیا را

جز برای او و جز با او نمی خواهی

من گمانم زندگی باید همین باشد...

زخم خوردن

آن هم از دست عزیزی

که برایت هیچکس چون او گرامی نیست

بی گمان باید همین باشد...

یه روز روی تخته سنگی نوشته بود اگر جوانی عاشق شد چه

کند؟من هم آن نوشتم باید صبر کند .برای بار دوم که از آنجا می

 گذشتم زیر نوشته ی من کسی نوشته بود اگر صبر نداشته

باشد چه کند؟من هم با بی حوصلگی نوشتم بمیرد بهتر است

 وبرای بار سوم که از آنجا می گذشتم انتظار داشتم زیر نوشته

 ی من نوشته ای باشد اما زیر تخته سنگ جوانی را مرده یافتم.

حرف دل : اين جا كسي براي كسي كس نمي شود / حتي

 عقاب درخور كركرس نمي شود// اين جا نقاب شير به كفتار مي

 زنند / منصور را هر آينه بر دار مي زنند // ما مي رويم چون

دلمان جاي ديگر است / ما مي رويم هركه بماند مغير است //

 ما مي رويم گرچه ز الطاف دوستان / بر جاي جاي پيكرمان زخم

 خنجر است

شايد کسي رو که باهاش خنديدي يه روزي فراموش کني ولي

 کسي رو که به خاطرش گريه کردي هيچوقت فراموش

نميکني .....

عمري با غم عشقت نشستم... به تو پيوستم واز خود

گسستم ... وليکن سرنوشتم اين سه حرف بود ... تو را ديدم

. پرستيدم . شکستم

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده.

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن.

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير.

 براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

 براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش .

اینم داستانه شهرام از اردبیله(که برام فرستاده)

داستانیو می گم با آن که نوشتنش برام از مرگم سخت تره ولی

 به هر حال .........

جوانی بودم بیست ساله تو کارگاه تنهایی خسته از دادو بیداد

های روزگار نشسته بودم وهدفی ام برای زندگی نداشتم فقط

اینو میدونستم که زندگی یعنی صبح کارگاه و شب خونه اولین

روز تابستان بود که فصل تازه داشت شروع می شد و برای منم

 یه سال دیگه از زندگیم داشتم جلوی کارگاه قدم می زدم که یه

 دفعه یه دختریو دیدم که اصلا تا حالا ندیده بودمش همه می

گفتن که عشق تو یه لحظه تو دل آدم میشینه ولی من باور نمی

 کردم که این اتفاق برا منم افتاد مهر اون دختر به دلم نشست

انگار ازخودبیخود شده بودم من کپ کرده بودم فقط به چشماش

 نگاه میکردم اون روز همش تو فکرش بودم خلاصه روزوبه شب

رسوندم فرداش بازم رفتم اما این بار به خودم قول داده بودم که

باهاش حرف بزنم ظهر بود که دیدم دختر رویاهای من درو باز کرد

با اینکه خودمو گم کرده بودم ولی بهش سلام دادم اونم جواب

سلاممو داد خلاصه گفتم افتخار آشنایی میدینو از این حرفا اونم

گفت خواهش میکنم شمارشو گرفتمو خلاصه باهم آشنا شدیم

یه دل نه بلکه صد دل عاشقش شدم سه سال از من کوچکتر

بود خلاصه روزا گذشتو ما به هم بیشتر علاقه مند شدیم ازش

 خواستم با مامانش اینا صحبت کنه ببینه نظرش راجع به ازدواج

 ما چیه پسر عموم که باهم شریکیم توکارگاه بود اونم میدونست

 که من عاشق نسیم (دختر همسایه)شدم فردای اون روز که

من تو کارگاه نبودم دایی نسیم اومده بودو گفته بود که خانوادش

راضی هستن با این وصلت پسر عموم بهم زنگ زد که زود باش

 خبر آوردن که خانواده دختره راضی هستن وای نمی دونی چه

روزی بود داشتم بال در می آوردم بعد چند روز با مامانم صحبت

کردم چون با بابام رودرواسی داشتم که ایکاش میمردمو با بابام

رودرواسی نداشتم  حالا از خانواده ی اونا همه می دونن ولی از

 خانواده ی ما من میدونم ومامانم یه سال گذشت برا نسیم

خواستگار پیدا شده پسر عمش خواستگار فرستاده بهم زنگ زدو

 گفت برام خواستگار اومده منم به مامانم گفتم اگه نجنبید کار از

کار میگذره مامانم گفت اگه دختره دوستت داشته باشه به پات

می شینه ولی از این خبر نداشت که اگه اجباری بدنش دیگه

کاری از دستش بر نمی آد و اینجوریم شد حلقه طلا براش گرفته

 بودم با هزاران امید وآرزو و..............زنگ زدم بهش

گوشیو ورداشت داشت گریه می کرد هر چی می گفتم فقط

گریه می کرد آخرش گفت که تو نامردترین مرد روی زمینی گفت

من خیلی دوستت داشتم گفتم منم دوستت دارم مگه چی

شده حالا گفت دیگه همه چی تموم شد.گفتم تورو خدا چی

شده گفت من دیگه یار یکی دیگه شدم انگاری یه دیگ آبجوش

ریختن رو سرم نتونستم خودمو کنترل کنم اشک از چشام مثل

بارون بارید گفتم مگه ممکنه گفت چه جوری با یکی دیگه ازدواج

 کردی خانوادم منو مجبورم کردن بعد گوشیو گذاشت زمین.یه ماه

 گذشت که ای کاش همه ی عمرم همین یه ماه بودساعت ۹

شب بود داشتم جلوی خونه ای که توش عروسیه قدم می زدم

 صدای خواننده تموم کوچه رو پر کرده بود ماشین عروس اومد

داماد پیاده شد بعدش رفت عروسم پیاده کرد دستشون تو دست

 هم بود چشمم فقط به عروس بود نسم من عروس شده بود

 ولی نه عروس زندگی من ....کارم فقط گریه بود گلم گلی که با

هزار آرزو پرورده بودمش داشت جلو چشام پرپر می شد یه

لحظه نسم سرشو بالا گرفت نگاش به جوونی افتاد که به دیوار

تکیه کرده وگریه میکنه اونم گریه کردوسوار ماشین شدنو رفتن

اونم چه رفتنی با رفتنش زندگشم تباه شد تموم امید منم با

 خودش برد حالا دیگه ۴سال از این ماجرا میگذره منم همون

جوون که هیچ امیدی به زندگی نداره با همون حلقه که با یه

زنجیر از گردنم آویزون کردم هنوزم که هنوزه هر وقت چشامو می

 بندم عکسشو جلو چشام می بینم  .............حالام یه شعر

براش می گم

یوم و  زمانی که تو  را دیدم                به ناگه  از  جای  خود  پریدم

گفتم این ماه همان ماه توست           لطف خداست که در چاه توست

این دل باخته بودم به چشم               چشم سیاهی به قشنگی یشم

سال زیادی دل خود باختم                 با غم و غربت و جفا ساختم

سال دگر  آمد  از  راه  دور                 صورت ماهی به قشنگی حور

شاد بشد این دلم از آمدن                 مملواز عشق وشور شداین بدن

سال گذشت وغم ودردوبلا                 من به غم او شده ام مبتلا

بدیدم او یار دگر گرفته                       مهر من ازقلب وتنش برفته

سوختم از جوروجفا بر دلم                دم به دم افزون شده این مشکلم

چونکه  مرا یار فراموش  کرد               جام می از دست دگر نوش کرد

من که به خاطرش دلم باختم             بر دل خود خانه غم ساختم

لیک از کآن پس دلم از خانه شد         در به در از خانه ودیوانه شد

خشم وغضب بر دل من ریشه زد        یار عزیزم به دل من تیشه زد

زمزمه این دل من آه شد                   درد وعذاب بر دل من شاه شد

سر کلاس درس معلم پرسید:هی بچه ها چه کسی می دونه عشق چیه؟

هیچکس جوابی نداد همه ی کلاس یکباره ساکت شد همه به هم دیگه نگاه می کرسر کلاس درس معلم پرسید:هی بچه ها چه کسی می دونه عشق چیه؟

یه روز بهم گفت: می خوام باهات دوست بشم آخه می دونی

من اینجا خیلی تنهام .....بهش لبخند زدم و گفتم:اره می دونم

فکر خوبیه منم خیلی تنهام .....یه روز دیگه بهم گفت:می خوام تا

 ابد باهات  بمونم آخه می دونی من اینجا خیلی تنهام.... بهش

 لبخند زدم و گفتم:اره می دونم فکر خوبیه منم خیلی تنهام.....یه

 روز دیگه بهم گفت:می خام برم یه جای دور جایی که هیچ

 مزاحمی نباشه وقتی همه چیز حل شد تو هم بیا هم اونجا آخه

 می دونی من اینجا خیلی تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم:اره

می دونم فکر خوبیه منم خیلی تنهام..... یه روز تو نامه برام

نوشت :من اینجا یه دوست پیدا کردم آخه  می دونی من اینجا

خیلی تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم:اره می دونم فکر خوبیه

منم خیلی تنهام..... یه روز دیگه تو نامه برام نوشت :من قراره با

 این دوستم تا ابد زندگی کنم آخه می دونی من اینجا خیلی

تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم:اره می دونم فکر خوبیه منم

خیلی تنهام.....حالا اون دیگه تنها نیست و از این بابت خوشحالم

چیزی که بشتر خوشحالم می کنه اینه که هنوز من خیلی خیلی

 تنهام.

                      هیچ کس اشکی برای ما نریخت

  هر که با ما بود از ما می گریخت چند روزیست حالم دیدنیست

  حال من از این و آن پرسیدنیست گاه بر روی زمین زل می زنم

           گاه بر حافظ  تفال می زنم حافظ دیوانه فالم  را  گرفت

                           یک غزل آمد که حالم را گرفت

     ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

همه از من می پرسن چرا انقدر می خندی حالا منم جوابشونو اینجا می خند م..........

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تراست     کارم از گریه گذشته بدان می خندم 

اینام حرفای عاشقانه هستن              فکر کنم خوشتون بیاد        

 دختر به پسر گفت : به نظر ت من قشنگم ؟ پسر گفت :

نه ....... دختر از پسر پرسيد که تو ميخاي من پيشت باشم

 تا هميشه ؟ پسر گفت : نه........ دختر به پسر گفت : اگه

 من يه روزي ترکت کنم تو برام گريه مي کني؟ پسر

گفت : نه....... دختر در حالي که گريه مي کرد و مي

خواست بره که پسر دستش رو گرفت و گفت : از نظر من

تو قشنگ نيستي بلکه زيبايي ...... من نمي خوام تو

پيشم باشي بلکه نياز دارم که تو پيشم باشي و اگه يه

روز از پيشم بري من برات گريه نمي کنم بلکه مي ميرم

بوسه يعني عشق در اعماق شب.

بوسه يعني مستي از مشروب عشق.

بوسه يعتي آتش و گرماي تب.

بوسه يعني لذت از دلدادگي لذت از شب لذت از ديوانگي.

بوسه يعني حس خوبه طعم عشق طعمه شيريني به رنگ سادگي .

بوسه يعني آغازي براي ما شدن................... لحظه اي با دلبري تنها شدن.

بوسه اتش ميزند بر جسم و جان............... . بوسه بر ميدارد اين شرم از ميان.

بوسه يعني شادي و شور و نشاط ................ بوسه يعني عشق خالي از گناه.

بوسه يعني قلب تو از آنه من............... بوسه يعني تو هميشه ماله من

از اینکه  از وبلاگ من یعنی از وبلاگ خودتون دیدن می کنید ممنونم

این وبلاگ برای همدردی با عا شقاست عاشقایی که واقعا  عشقشونو می خوان و همیشه با عشقشون باشن

اگه خواستین داستان عشقتونو  تو وبلاگ بذارم تا همه ی دوستامون  استفاده کنند داستانتو نو به ایمیل من بفرستین

خوسحال می شم